close
  • dinsdag 10 december
Wonen

Niet stuk te krijgen die meubels, dat is gewoon niet slim

Niet stuk te krijgen die meubels, dat is gewoon niet slim

November – woonmaand

BLOG – Loodzware meubels van donker eiken. Mijn ouders hadden er een wandkast van, stoelen en een eettafel, salontafel, bijzettafel, bankstel, secretaire, tv-kast. Nog net geen bed. Of toch wel?

Meubelfabriek Oisterwijk was in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw een begrip. Vorig jaar werd voor de tweede keer het faillissement uitgesproken. Tegenwoordig is er een levendige handel op Marktplaats.

Prachtige jaren zestig meubels

Wat zagen mijn ouders in die meubels? Want niet lang daarvoor zaten ze nog op een bankstel waar je tegenwoordig flink voor in de buidel moet tasten. Als ik op oude foto’s kijk zie ik de meest prachtige jaren zestig meubels die in een hippe vintage-winkel niet zouden misstaan.

Afbeeldingsresultaat voor meubels oisterwijk

Dat alles werd vervangen door die enorm kolossale bruine spullen van de Oisterwijkse meubelfabriek. Je kon gemakkelijk je voeten op de tafel leggen, niets viel om, niets was zomaar van zijn plaats te krijgen. De stukken wogen kilo’s. Zeker met al het ijzerbeslag.

Ik herken het op Marktplaats

Mijn moeder ging prat op die stevige en degelijke stoelen, die robuuste tafel en de bijpassende lamp (ook uit de collectie). De massief eiken tv-kast herken ik op Marktplaats, en er kan geboden worden. Een eiken kledingkast mag voor 295 euro weg. Hoeveel zou die kast toentertijd in guldens hebben gekost?

Knap dat een meubelfabriek in die periode zo enorm populair kon worden. Mogelijk was het degelijke eiken een welkome vervanging van de teakhouten wiebelige zestiger jaren meubels op ranke pootjes. Kijk naar de poten onder de tafels en kasten van het Oisterwijkse merk, en je weet dat dat wel goed zit. Alles wordt gedragen door blokpoten van zwaar massief hout.

Dan ga je failliet

Eigenlijk was Oisterwijk toen, wat Ikea nu is. Als je het niet meer weet, ga je tegenwoordig naar de Zweedse gigant, toen naar de Brabantse fabriek. Maar de fabriek is niet meer. Weemoedig denk ik terug aan een fijne jeugd tussen het warme donkerbruin. De meubels zijn echter nog wel zo hier en daar te vinden. Nog heel lang, vermoed ik. Want ze zijn niet stuk te krijgen. Tsja… dan ga je op een gegeven moment failliet.

Geschreven door: Julia van Bohemen

Abonneer op de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook