close
  • zaterdag 15 december
Gezondheid en zorg

Fien van 98 kreeg een paar jaar geleden nog een nieuwe heup

Fien van 98 kreeg een paar jaar geleden nog een nieuwe heup

Fien is een bijzondere vrouw en deed tot op haar 92ste dagelijks de zonnegroet. Maar nu raakt ze wat eenzaam, iedereen om haar heen gaat dood.

Lees meer positieve en inspirerende verhalen in ons 52 pagina’s tellende
gratis digitale magazineFifty Fit and Free

Fien (98) deed tot haar 92ste nog iedere dag de zonnegroet. “En dan ging ze mij uitleggen hoe je dat moet doen en waar dat goed voor is,” vertelt haar dochter Fenneke Wortelboer (61). Fenneke is één van de zeven kinderen van Fien. “Ze deed altijd aan yoga. Tot vijf jaar geleden. Nu ze in het verzorgingstehuis in Haren woont, gaat ze iedere vrijdagochtend naar gymnastiek.”

Zo’n zes jaar woont Fien nu in het verzorgingstehuis. Eerst zelfstandig, in een eigen woning bij het tehuis, maar inmiddels in het tehuis zelf. “Ze is nu af en toe een beetje in de war, maar je kunt echt nog heel goed met haar praten,” vertelt Fenneke. “Ze is geliefd bij iedereen en haar kinderen zorgen ervoor dat ze dagelijks bezoek heeft.“

‘Die arts vond het waard haar op die hoge leeftijd nog te opereren’

Gymnastiek deed ze wekelijks, tot haar vijftigste. Tot haar 82ste zat ze op een zwemclub. Omdat ze moeite had om haar steunkousen aan te doen is ze toen overgegaan van zwemmen op yoga. Door het aantrekken van de steunkousen schoot regelmatig haar heup uit de kom. “Op haar 92ste raadde de arts een heupoperatie aan. Dat wil wat zeggen. Ze was zo’n kwieke vrouw dat die arts het dubbel en dwars waard vond haar op die hoge leeftijd nog te opereren. Ze is een enorme doorzetter en in het revalidatiehuis ging ze enthousiast en gedisciplineerd oefenen. Ik dacht dat trap lopen ook niet meer aan de orde zou zijn, maar ze deed het. Twee jaar geleden viel ze en kreeg ze een scheurtje in haar heup en mocht ze zes weken niet lopen. Eerst had ik er een slecht gevoel bij of ze nog zou kunnen lopen. Ze kwam in een rolstoel en weer ging ze veel oefenen. En toonde veel wilskracht. Inmiddels loopt ze weer gewoon.”

Fien blijkt een bijzondere vrouw en haar huis is als een zoete inval. “Toen mijn vader nog leefde organiseerden mijn ouders jaarlijks een familiereünie bij hun zomerhuisje. Kwamen er zeker honderdvijftig familieleden met caravans en tenten. Mijn moeder draaide haar hand er niet voor om en eigenlijk is ze altijd zo geweest.”

Fenneke is nog verbaasd over de hoeveelheid koffie, thee en soep die haar moeder uitgedeeld moet hebben. “Positiviteit, ruimhartigheid en sociaal. Dat zijn wel kernwoorden voor het karakter van mijn moeder. Ze ontvangt altijd mensen, op een heel openhartige manier.”

Onlangs heeft ze haar borduurwerken geëxposeerd. Ze gaf ook een lezing

Fien werkte jarenlang mee in de drie Groningse woninginrichtingzaken van haar man. “Ze was altijd aan het werk. Maar ook nadat mijn vader was overleden, inmiddels al dertig jaar geleden, zat mijn moeder niet stil. Ze is altijd bezig en maakte bijvoorbeeld voor ieder kleinkind een symbolisch borduurwerk met betekenis. Geweldig mooi passend bij het karakter. Onlangs heeft ze al die werken geëxposeerd in het tehuis. Het waren er zeker vijftig. Ze gaf er ook een lezing over.”

Fien, een hartelijke en positieve vrouw met een groot hart, lijkt het recept voor een gezond en lang leven te hebben. “Ze heeft altijd anderen willen helpen,” vertelt Fenneke verder. “Ze zat tientallen jaren bij Stichting De Zonnebloem en decennia lang bij een oecumenisch kerkkoortje om diensen in het ziekenhuis met zang te omlijsten. Toen wij klein waren bezocht ze altijd ‘zielige’ mensen. Mensen die ziek waren, geen geld hadden. Dan hielp ze die.”

‘Je zult haar nooit horen klagen’

Fenneke noemt eveneens ‘dankbaarheid’ als iets wat haar moeder hoog in het vaandel heeft staan. “Je zult haar nooit horen klagen. Ze was er altijd, voor iedereen. En als ik eens met haar naar de dokter ging, dan vertelde ze de arts dat het goed met haar ging. ‘Mam, je zit hier niet voor niets’, zei ik haar dan. Maar het kwam gewoon niet in haar op om over zichzelf te klagen. En al helemaal niet als het ging om pijntjes of andere klachten.”

“Er zit ook wel een andere kant aan haar karakter. Het heeft iets grenzeloos. Haar leven stond altijd in het teken van anderen. Logeerpartijen voor kleinkinderen, het was altijd feest. Uren in de keuken staan om vlierbessensap te maken omdat dat zo gezond is ‘voor iedereen’, appelmoes maken en iedereen voorzien. Maar het is wie ze is en iedereen is gek op haar.”

“Ze ontfermde zich jarenlang over een demente man en ging bij hem op bezoek. Ze vond dat het in dat te huis niet gezellig voor hem was en ging er op een gegeven moment wekelijks naartoe om samen liedjes te zingen. Er ontstond een grote groep demente bejaarden die meedeed. Toen die man overleed hield dat op, maar nu ze zelf in een tehuis zit, maar nu ze zelf in een tehuis zit, probeerde ze balletjes op te gooien om ook daar de boel op die afdeling op te fleuren, maar daar is ze maar weer direct mee gestopt. Ze is dol op warm eten en dan het liefst groenten beetgaar, vaak een visje. Als ze dan bij ons was dan at ze s’avonds met veel plezier nog een keertje warm mee.”

Op haar 93ste ging ze nog kamperen

“Het is de kracht van mijn moeder dat ze altijd onafhankelijk wil blijven, maar dat valt natuurlijk niet mee nu ze in het tehuis zit. Tot haar 92ste reed ze nog auto, maar ze vond het op een gegeven moment verstandig om daar mee op te houden. Ze reed nog goed, maar kon zich af en toe moeilijk oriënteren. Op haar 93ste kampeerde ze nog in een caravan met een paar van haar dochters.”

Veel van haar familieleden halen de negentig jaar. Haar eigen moeder is 97 jaar geworden. En haar zusje overleed twee maanden voor ze honderd werd, die moest aan haar heup worden geopereerd doordat ze met de rollator klem kwam te zitten tussen schuifdeuren, waarna ze viel. Mijn moeder is nu nog de enige uit haar ouderlijk gezin en ze heeft ook al een zoon verloren. Dat heb je als je zo oud wordt. Ze wordt nu wel een beetje eenzaam.”

Abonneer op de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook